Risse Adopt Fonds
Actie gestart
Najla Sarai is in 2008 op haar school een actie gestart voor een basisschool in Tagai Khoaja, een dorpje ten noorden van Kabul, de hoofdstad van Afghanistan. Het Risse Adopt Fonds steunt al een groot aantal jaren goede doelen in ontwikkelingslanden. Het fonds ontvangt zijn gelden van o.a. medewerkers en oudmedewerkers van de Risse Groep. Het project van Najla Sarai past geheel binnen de doelstellingen van het Risse Adopt.
Schoolspullen en schoenen
Verslag van Najla Sarai naar aanleiding van haar bezoek aan Afghanistan in juli 2008:
“Vorig jaar ben ik vertrokken naar Afghanistan om donaties ter plekke te overhandigen. Enorm spannend vond ik het, maar ik vond het geweldig om in Afghanistan te zijn. Het land is zo mooi, ondanks de vele jaren oorlog. De mensen zijn er heel gastvrij en vriendelijk. We besloten om 1800
pennen, 1800 schriften, 400 tassen en 400 paar schoenen te kopen. De meeste kinderen komen
in de winter blootvoets naar school, of met een paar lappen stof om hun voeten gewikkeld.
Grote armoede
We moesten 6 uur reizen om vanuit Kabul in het dorpje Tagai Khoaja op het platteland te komen. De armoede ter plekke is met geen pen te beschrijven. Sommige mensen die ik sprak vertelden dat ze niet wisten of ze morgen te eten zouden hebben. Mensen die een ezel bezitten worden als keizers gezien. Ik zag kinderen die kilometers liepen om water te halen uit de putten in het dorp. De meesten woonden
in de bergen, waar geen water was. Het raakte me, ik kon niet begrijpen dat iets wat voor ons in Nederland zo normaal is, voor anderen zo onbereikbaar is. De gastvrijheid van de dorpbewoners ontroerde me. Hoe arm ze ook waren, ze gaven de gasten het allerbeste wat ze hadden.
Tenten
Na een paar dagen zochten we het schooltje op. Ik schrok van wat ik daar zag. In plaats van een schoolgebouw zag ik enkele tenten. Ik was verbaasd dat dit een ‘school’ werd genoemd. Hoe konden deze kinderen les krijgen in zo’n omgeving? In de zomer zou het nog gaan, maar hoe moest het in de winter? Er waren 11 klassen in 6 tenten. Dat betekent dus dat in de meeste tenten twee klassen samen les krijgen.
Geen geld, geen plaats
Ik kreeg te horen dat er ongeveer 400 leerlingen met regelmaat naar school kwamen. Er waren meer kinderen aangemeld, maar deze kwamen niet elke dag, omdat er simpelweg geen geld en geen plaats
was. De leraren waren erg jong, een lerares was 16 jaar en omdat ze zelf 6 jaar op de basisschool
had gezeten was ze nu ‘bevoegd’ om les te geven. Een andere leraar die Engels gaf maakte spellings fouten. Ik snap niet hoe leerlingen iets kunnen leren van leraren die zelf nooit naar school zijn geweest.
Dankbaar
De leraren kampten met een tekort aan boeken. De leerlingen moeten een boek delen met zijn drieën en ze mogen ze niet mee naar huis nemen. De schoolspullen en de schoenen werden uitgedeeld en
het was geweldig om de dankbaarheid te zien die de leerlingen en de leraren uitstraalden. Elke
glimlach op het gezicht van een kind was onbetaalbaar. Ik kan met een gerust hart zeggen dat
alle moeite niet voor niks is geweest.”
Nieuwe doelen
Naar aanleiding van dit bezoek in juli 2008 hebben zij besloten het project “Tagai Khoaja”
voort te zetten in 2009 met als belangrijkste doelen een halfdiepe waterput met een waterpomp
aan te leggen, een schoolgebouw te realiseren en een medisch centrum, evenals voldoende bruikbare
boeken voor de kinderen.
Giften
Uw bijdrage kunt u te allen tijde overmaken op ons bankrekeningnummer 1769.82299 t.n.v. Risse Adopt. U kunt ook eventueel uw gift deponeren in de brievenbus in de hal naast het vitrinekastje.
Verder willen we allen die hun bijdragen leveren van harte bedanken!